Digitale nieuwsbrief: December 2011
Kennismaken met de nieuwe voorzitter van de NVDK
Op 9 november nam ik, als nieuwe voorzitter, met Marlies Schijven, als vicevoorzitter de hamer in ontvangst van scheidend NVDK-voorzitter Hans Kerkkamp.
De bestuursoverdracht met v.l.n.r.: hans Kerkkamp, ex-voorzitter NVDK, André Wolff, de nieuwe voorzitter NVDK, Marlies Schijven, vice-voorzitter NVDK
Hans ken ik al vele jaren en aan het begin van dit jaar had Hans me reeds gevraagd na te denken om het stokje over te nemen. Natuurlijk heb ik daar over nagedacht. De NVDK kende ik al langer van de congressen, onder meer in Sevilla en Amsterdam en vorig jaar was ik te gast als spreker. De NVDK vertegenwoordigt een groeiende activiteit die niet alleen in volume maar ook in belang toe neemt. Ontwikkelingen op economisch en politiek gebied, van maatschappelijk aard en niet in de laatste plaats ontwikkelingen om de veiligheid, kwaliteit van zorg en het comfort van de patiënt te vergroten, dragen hier aan bij. Het lijkt mij niet alleen zinvol, maar ook bijzonder leuk om de mogelijkheid te krijgen hierin de komende jaren wat te mogen betekenen met de NVDK. Dus zei ik ja!
Ik denk dat het goed is wat over mezelf te vertellen. Als anesthesioloog ben ik opgeleid in het UMC SST Radboud, waarna ik in 1992 in het toenmalig SST Anna ziekenbuis in Oss ging werken. Behalve als anesthesioloog specialiseerde ik me ook in de pijnbestrijding. Ik werkte in een uitstekende maatschap met een prettige, constructieve sfeer. We hadden er een bloeiende multidisciplinaire pijnkliniek waaraan ik als coördinator mijn steentje heb kunnen bijdragen. Een zeer leerzame periode, want behalve de ervaring die ik opdeed als anesthesioloog in een perifeer ziekenhuis, leerde ik er in teamverband samen te werken voor de behandeling en begeleiding van patiënten met chronische en oncologische pijnklachten, veelal in dagbehandeling. Na de fusie met het SST Jozefziekenhuis in Veghel fuseerden ook de maatschappen anesthesiologie. Per 1 januari 2000 werkten wij daarom in een nieuwe samenstelling in het vers ontstane ziekenhuis Bernhoven te Oss & Veghel. Ik heb daar altijd met veel plezier gewerkt maar besloot in 2003 toch terug te keren naar het UMC SST Radboud – het bloed kruipt waar het niet kan gaan……vanwege de mogelijkheden op het gebied van onderzoek, management en onderwijs die het bood naast de patiëntenzorg.
Ik promoveerde en volgde voor enkele jaren prof Ben Crul op als hoofd van het Pijnkenniscentrum Nijmegen, eveneens verbonden aan het UMC SST Radboud. In 2006 werd ik Chef de Clinique aan de afdeling Anesthesiologie, Pijn- en Palliatieve Geneeskunde en medisch manager van de afdeling Operatiekamers. Een goede ervaring om te leren managen binnen grote afdelingen te midden van een complexe organisatie. Allengs kwam ik op het overlappend gebied van organisatie en patiëntveiligheid terecht, wat mij het voorzitterschap bracht van de landelijke multidisciplinaire werkgroepen richtlijnontwikkeling Pre-, Per- en Postoperatief Traject. Zoals velen waarschijnlijk bekend zijn deze richtlijnen, bedoeld om de perioperatieve patiëntveiligheid te vergroten door betere samenwerking, verantwoordelijkheidsverdeling, communicatie, standaardisatie en dossiervoering, belangrijke gevolgen voor de werkwijze in alle Nederlandse ziekenhuizen. Daarmee werd ik ook projectleider in mijn eigen ziekenhuis om er het perioperatieve proces veiliger te maken, een uitdagende klus die ik samen met vele anderen doe. Momenteel heb ik ook de portefeuille Kwaliteit en Veiligheid voor de afdelingen Anesthesiologie en Operatiekamers en buig ik me met collega anesthesiologen in de commissie Kwaliteitbeleid over interessante vraagstukken voor de Nederlandse Vereniging voor Anesthesiologie. Doelmatige en verantwoorde zorg hangt zeer sterk samen met veilige zorg. En dat zijn nu precies enkele van de kernthema’s die ook gelden voor dagchirurgie en kort verblijf.
De NVDK is een levende en bloeiende vereniging. Ook de NVDK zal moeten inspelen op de vele te verwachten veranderingen met betrekking tot de rol van de patiënt (meer invloed, beter geïnformeerd zijn om zelf keuzen te maken, leidend zijn in het eigen zorgproces), het gebruik van moderne media (zoals digitale poli’s), nieuwe minimaal invasieve behandelingen, goede logistiek, andere bekostiging van zorg, aangescherpte criteria met betrekking tot kwaliteit en veiligheid, en een veranderende maatschappij waarin zowel de oudere als jongere medemens graag snelle en veilige zorg willen consumeren.
Ja, ik draaf gelijk een beetje door. Nu ik me dat realiseer vind ik dat ik toch iets meer persoonlijks over mezelf moet vertellen. Ik ben 52 jaar, ben getrouwd met Brigit en heb vier fantastische zonen (Wouter, Geert, Stijn en Bas) waar ik heel trots op ben! En in mijn vrije tijd speel ik golf, lees ik en maak ik muziek. Als je in een café iemand een beetje jazzy piano hoort spelen met een mooi glas wijn daarnaast, dan is het goed mogelijk dat ik dat ben. En dat ’t liefst tussen goede vrienden en gezellige mensen.
Zo, dit lijkt me wel genoeg voor nu. Ik heb er veel zin in om met de andere bestuursleden aan de slag te gaan. U hoort nog van ons en wij hopelijk van u!
André Wolff