Evaluatie 15e NVDK-congres
Opmerkingen over accommodatie en organisatie en adviezen voor ook medisch onderwerpen
Het jubileum was een succes. Er waren ruim 400 congresgangers, waarvan de meesten ook bleven luisteren naar de laatste bijdrage: de slimme en geestige conference van Herman Pleij, emeritus hoogleraar Historische Nederlandse Letterkunde van de UvA. Driekwart van de congresdeelnemers (305) hebben het evaluatieformulier ingevuld. Met enkele punten van kritiek, ofwel: suggesties tot verbetering, en een lang verlanglijst van onderwerpen voor het volgende NVDK-congres. De evaluatie toont een grote betrokkenheid van de leden.
Wat vindt u van de locatie en de organisatie van het congres?
| 5 | 4 | 3 | 2 | 1 | |
| Zaal | 57 | 158 | 55 | 22 | |
| Bereikbaarheid auto/ OV** | 55 | 148 | 49 | 21 | 2 |
| Catering | 62 | 134 | 62 | 11 | |
| Ontvangst en registratie | 77 | 171 | 37 | 5 | |
| Congresmap | 32 | 106 | 100 | 62 | 5 |
* (5=zeer goed 4= goed 3=voldoende 2=matig 1= slecht)
Duidelijk is dat de meeste NVDK-leden de lokatie van het Jubileumcongres voldoende tot goed vonden. Velen misten de gebruikelijke congresmap. Er was veel kritiek die slechts één keer werd geuit, waardoor het belang ervan moeilijk is te wegen. Er waren 16 opmerkingen over de accommodatie in congrescentrum De Flint in Amersfoort. De zaal was te koud (6), het licht te fel of niet goed (6), de beenruimte te krap, er waren te weinig microfoons in de zaal (5), mobiele microfoons zouden handiger zijn en ondanks de microfoons waren de vragenstellers moeilijk te horen. Er was ook kritiek op de catering: te weinig statafels tijdens de lunch, de logistiek van de catering was onvoldoende, te weinig ruimte in de wandelgangen waardoor de uitschenkbalies en de stands moeilijk bereikbaar waren. De locatie is niet zo berekend op grote groepen, luidde een commentaar. Bovendien werd de bereikbaarheid, ook met de trein, niet door iedereen als positief ervaren. Maar wat doet het NVDK-bestuur met de opmerking van sommigen dat het congres te vroeg begon – er waren veel files – en van anderen dat het congres te laat begon? En enkele leden wilden liever terug naar Ede: gemakkelijker bereikbaar en ruimer.
Wat de organisatie van het congres betreft, is opgemerkt dat de inleidingen in de ochtend weinig actueel (‘achterhaald’)waren, er was weinig interessants voor verpleegkundigen, de teksten op het scherm waren niet altijd goed leesbaar (7), de leden misten de gebruikelijke congresmap met artikelen, hand outs of powerpoints van de sprekers, maar ook wat schrijfmateriaal (18) en de gebruikelijke tas. Er werd voorgesteld om de sessievoorzitters in de zaal gestelde vragen te laten herhalen en de tijd beter te bewaken. Hoe beoordeelt het bestuur de inhoudelijke waarde van de inleidingen, werd gevraagd. Men vond verder dat er maar weinig stands waren. En vooral weinig posters: wat dus een oratio pro domo is.
Suggesties voor volgend jaar
De suggesties voor onderwerpen voor het volgende NVDK-congres gaven een goed inzicht van de ambitie en interesse van de leden. Opvallend was het herhaalde verzoek om meer aandacht te besteden aan medisch inhoudelijk onderwerpen. Om meer artsen naar het congres te trekken moet er voor meer wetenschappelijke en minder langdradige voordrachten worden gezorgd. Ook verpleegkundigen horen graag meer over medisch inhoudelijke onderwerpen. Genoemd werden: de anesthesiologische mogelijkheden bij dagbehandeling, de soorten anesthesie, pijnbestrijding bij volwassenen, bestrijding van pijn en misselijkheid na een totale heup/knieoperatie, de procedurele relatie tussen nieuwe sedatiemiddelen en dagbehandeling, TAP en TEP, maar ook chirurgische pijnbehandeling. De leden bleken vooral geïnteresseerd in multidisciplinaire samenwerking tussen chirurg, anesthesioloog en verpleegkundige. In die context wilden zij graag iets horen over medische, operatief technische aspecten van dagbehandeling zoals ook over nieuwe of toekomstige ingrepen in dagbehandeling en de implicaties daarvan, ook wat betreft het type OK dat daar bij hoort, bekeken vanuit alle betrokken disciplines. Maar ook: evidence based preventie, herkenning en behandeling van postoperatieve wondinfecties. Tevens werd gepleit meer aandacht te besteden aan interne dagbehandeling (4) en klinische lessen over gynaecologie, orthopedie, oogheelkunde én aan reanimatie in dagbehandeling.
Er waren ook suggesties bij voor de planningsaspecten van dagbehandeling: preoperatief beleid, zorgpaden, efficiëntie in de dagbehandeling, de logistiek van de planning van patiënt, OK en afdeling, ontslagcriteria (3), grotere OK’s waardoor meer mogelijkheden, Elektronisch Patiëntendossier (2), procesoptimalisatie (2), de optimale bezetting van poli, OK en afdeling dagbehandeling en nazorg. Ook kwaliteit- en veiligheidvraagstukken worden belangrijk gevonden, als: welke onderwerpen zijn van belang in het Veiligheidmanagementsysteem, welke eisen stelt de Inspectie, hoe zit het met kwaliteit in internationaal perspectief? Maar ook heel andere onderwerpen kwamen aan bod. Marktwerking werd genoemd, de normen die de inspectie stelt aan de inrichting van een afdeling dagbehandeling, voorbehouden handelingen, patiënt en familie op de afdeling, DBC’s, cultuurverschillen en klantvriendelijkheid, goede voorlichting ook over gedragsverandering, het creëren van een draagvlak om veranderingen er door te krijgen. Het bestuur kan wellicht meer aansluiting bij de werkvloer kunnen zoeken, was een kritische kanttekening. Maar dergelijke kritiek werkt alleen maar positief, onder het motto: de grootste klager is de beste adviseur.